Το «σαράντισμα» είναι παράδοση, όχι ιατρικός κανόνας. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία τις πρώτες εβδομάδες είναι να αποφεύγουμε κλειστούς χώρους με συνωστισμό και επαφή με άρρωστα άτομα, γιατί το ανοσοποιητικό του νεογέννητου είναι ακόμη ανώριμο. Μια βόλτα σε καθαρό αέρα, με κατάλληλο ντύσιμο, όχι μόνο επιτρέπεται αλλά κάνει καλό — και στο μωρό και στη μαμά.

Όχι. Το μητρικό γάλα (ή το κατάλληλο βρεφικό γάλα) καλύπτει πλήρως και τις ανάγκες σε υγρά μέχρι την έναρξη των στερεών τροφών, γύρω στους 6 μήνες. Επιπλέον υγρά μπορούν να μειώσουν την πρόσληψη γάλακτος, ενώ στο νεογνό το σκέτο νερό μπορεί να γίνει και επικίνδυνο.

Συνήθως πέφτει μόνος του μέσα στις πρώτες 1–3 εβδομάδες. Τον διατηρούμε καθαρό και στεγνό. Αν παρατηρήσετε κοκκινίλα γύρω του, δυσάρεστη οσμή ή έκκριμα, επικοινωνήστε με το ιατρείο.

Και τα δύο είναι πολύ συνηθισμένα και σχεδόν πάντα αθώα. Το ξεφλούδισμα των πρώτων εβδομάδων είναι φυσιολογική προσαρμογή του δέρματος και τα «σπυράκια» είναι συνήθως νεογνική ακμή, που υποχωρεί μόνη της χωρίς θεραπεία. Αν το εξάνθημα επιμένει, επεκτείνεται ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, το βλέπουμε στο ιατρείο.

Όχι απαραίτητα. Το φτάρνισμα στα νεογέννητα είναι φυσιολογικό αντανακλαστικό για να καθαρίζουν τη μύτη τους. Κρύωμα σκεφτόμαστε όταν συνυπάρχουν καταρροή, βήχας, πυρετός ή δυσκολία στο τάισμα.

Οι μικρές αναγωγές μετά το τάισμα είναι πολύ συχνές και φυσιολογικές, γιατί το στομαχάκι είναι μικρό και η βαλβίδα του ανώριμη. Δεν σημαίνουν δυσανεξία. Ανησυχούμε και εξετάζουμε το μωρό όταν οι εμετοί είναι σφοδροί («πετάγονται»), όταν το μωρό δεν παίρνει βάρος ή όταν συνοδεύονται από άλλα συμπτώματα.

Οι κολικοί ταλαιπωρούν πολλά υγιή μωρά τους πρώτους 3–4 μήνες και μετά υποχωρούν μόνοι τους. Βοηθούν το κράτημα όρθιο με τα πόδια μαζεμένα, το απαλό λίκνισμα, το χαμηλό σταθερό «λευκό» θόρυβο και οι ήρεμες βόλτες. Αν το κλάμα συνοδεύεται από πυρετό, εμετούς, άρνηση φαγητού ή αλλαγή στη συμπεριφορά, δεν το αποδίδουμε στους κολικούς — επικοινωνήστε μαζί μας.

Αν θηλάζετε, προτιμήστε να εδραιωθεί πρώτα ο θηλασμός (συνήθως γύρω στις 3–4 εβδομάδες). Μετά, η πιπίλα στον ύπνο όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά φαίνεται να σχετίζεται και με μικρότερο κίνδυνο συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου. Προσοχή, όχι κορδόνια που μπορεί να οδηγήσουν σε στραγγαλισμό. Αν αφήσει την πιπίλα και δεν γκρινιάζει δεν χρειάζεται να την ξαναδώσετε.