Γύρω στους 5-6 μήνες, όταν το μωρό δείχνει έτοιμο: στηρίζει το κεφάλι, κάθεται με βοήθεια, δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό. Δεν περιμένουμε να βγουν δόντια — τα μωρά «μασούν» αρχικά με τα ούλα. Ο ακριβής χρόνος και η σειρά των τροφών εξατομικεύονται στο ιατρείο, σε συνεννόηση με την γιατρό.

Αν το παιδί μεγαλώνει και αναπτύσσεται φυσιολογικά στις καμπύλες του, συνήθως τρώει όσο χρειάζεται — απλώς όχι όσο θα θέλαμε εμείς. Η πίεση και το «κυνήγι με το πιάτο» χειροτερεύουν το πρόβλημα. Προσφέρουμε ποικιλία, τρώμε μαζί οικογενειακά και αφήνουμε το παιδί να ρυθμίσει την ποσότητα. Η ανάπτυξη ελέγχεται στις τακτικές επισκέψεις.

Κάθε παιδί έχει τον ρυθμό του, αλλά η καθυστέρηση λόγου δεν την «περιμένουμε να περάσει μόνη της». Αν στους 18–24 μήνες οι λέξεις είναι ελάχιστες, αν το παιδί δεν δείχνει με το δάχτυλο ή δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του, αξίζει έγκαιρη αξιολόγηση — όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα.

Όχι «προληπτικά» και όχι χωρίς ιατρική σύσταση. Ένα παιδί με ισορροπημένη διατροφή σπάνια χρειάζεται συμπληρώματα, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις (π.χ. βιταμίνη D στη βρεφική ηλικία) που καθορίζονται από τον παιδίατρο.