Πότε χρειάζεται πραγματικά αντιβίωση, πώς τη δίνουμε και πώς την ετοιμάζουμε σωστά — με απλά λόγια.
Μόνο σε μικροβιακές λοιμώξεις — και αυτό το κρίνει η γιατρός με εξέταση. Οι περισσότερες παιδικές λοιμώξεις (κρυολογήματα, οι περισσότερες πυρετικές ιώσεις, βρογχιολίτιδα) είναι ιογενείς: η αντιβίωση ούτε τις θεραπεύει ούτε τις συντομεύει. Αντιβίωση παίρνουμε μόνο με συνταγή, ποτέ «προληπτικά» ή επειδή «βοήθησε την προηγούμενη φορά».
Σε σταθερές ώρες, ώστε το φάρμακο να διατηρείται σε σωστά επίπεδα στον οργανισμό, και ολοκληρώνουμε πάντα όλο το σχήμα, ακόμη κι αν το παιδί φαίνεται εντελώς καλά από τις πρώτες μέρες — η πρόωρη διακοπή αφήνει ζωντανά τα πιο ανθεκτικά μικρόβια. Το σιρόπι το ανακινούμε καλά πριν από κάθε δόση. Αν ξεχαστεί μια δόση, δεν διπλασιάζουμε την επόμενη — ρωτήστε μας τι να κάνετε.
Τα περισσότερα παιδικά αντιβιοτικά είναι σκόνη που ανασυστήνεται με νερό: προσθέτουμε το νερό σταδιακά έως την ένδειξη του μπουκαλιού, ανακινώντας ενδιάμεσα, και φυλάμε το έτοιμο σιρόπι όπως γράφουν οι οδηγίες του συγκεκριμένου σκευάσματος (κάποια θέλουν ψυγείο, άλλα όχι) και μόνο για όσες μέρες ορίζεται. Δείτε το αναλυτικό βίντεο της γιατρού: Πώς φτιάχνουμε την αντιβίωση για παιδιά.
Δεν δίνουμε αντιβίωση χωρίς ιατρική οδηγία· δεν χρησιμοποιούμε μπουκάλι που περίσσεψε από προηγούμενη αρρώστια ή συνταγή άλλου παιδιού· δεν διακόπτουμε επειδή «έγινε καλά»· και δεν πιέζουμε για αντιβίωση όταν η γιατρός κρίνει ότι πρόκειται για ίωση — η άσκοπη χρήση βλάπτει το ίδιο το παιδί.
Όταν τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται άσκοπα ή λάθος, τα μικρόβια «μαθαίνουν» να τους αντιστέκονται — κι έτσι, όταν κάποτε τα χρειαστούμε πραγματικά, μπορεί να μην πιάνουν. Η σωστή χρήση σήμερα προστατεύει την αποτελεσματικότητά τους αύριο, για το παιδί σας και για όλους.
Έχετε κι άλλες απορίες; Κάθε παιδί είναι διαφορετικό — οι παραπάνω απαντήσεις δεν αντικαθιστούν την εξέταση.